شهیده مهندس مریم مسائلی

شهیده مهندس مریم مسائلی در بیست و ششمین روز از اسفندماه سال ۱۳۷۱ چشم به جهان گشود و از همان آغاز زندگی، جلوه ای از نجابت، وقار، ایمان و مسئولیت پذیری در وجود او آشکار بود. او فرزند دوم خانواده مسائلی بود و در محیطی پر از محبت، اصالت و باورهای دینی رشد یافت؛ محیطی که از او بانویی فرهیخته، متعهد و استوار ساخت. مریم در ادامه زندگی، در جایگاه همسر شهید سرهنگ پاسدار حسن خودسیانی، مادر شهید خردسال محمدطاها خودسیانی و دومین عروس خانواده شهید خودسیانی، نقشی سرشار از مهر، شعور و ایثار بر عهده گرفت و با تمام وجود برای استحکام خانواده، آرامش خانه و پاسداری از ارزش های اصیل زندگی کوشید. شخصیت او تلفیقی از دانش، محبت، صبوری و تعهد بود و همین ویژگی ها باعث شد نامش در دل نزدیکان و آشنایان با احترامی عمیق و ماندگار همراه شود. شهیده مریم مسائلی عمر گرانبهای خود را با اخلاص در راه خدمت به خانواده، همراهی با همسر و تربیت فرزندش صرف کرد. او با نگاهی مادرانه، عمیق و آگاهانه، همه توان خود را به کار گرفت تا فرزند دلبندش، شهید محمدطاها خودسیانی، در مسیر اهل بیت، با روحیه ای حسینی، انقلابی و مومنانه پرورش یابد. برای او خانه تنها محل زندگی نبود، بلکه کانونی برای ساختن نسل پاک، پرورش ایمان و انتقال ارزش های بزرگ انسانی و دینی به فرزندش به شمار می آمد. او در قامت مادری مهربان و همسری وفادار، حضوری آرامش بخش و الهام آفرین داشت و با رفتار، منش و باورهایش، نمونه ای روشن از زن مسلمان، فهیم و خانواده محور را به تصویر می کشید. او در سکوت پرثمر زندگی روزمره، بنایی از عشق، تربیت و استقامت ساخت که اثر آن فراتر از سال های حضور دنیایی اش باقی ماند. زندگی شهیده مهندس مریم مسائلی با پیوندی عمیق از عشق، ایمان و همدلی در کنار خانواده شهیدش معنا یافت و سرانجام نیز این پیوند، در آسمانی ترین شکل خود جاودانه شد. او در تاریخ ۶ فروردین ۱۴۰۵ به همراه همسرش شهید حسن خودسیانی، پدرشوهرش شهید محمد خودسیانی، مادرشوهرش شهیده فاطمه براتی، خواهرشوهرش شهیده ریحانه خودسیانی و فرزند خردسالش شهید محمدطاها خودسیانی، در محله هفتون اصفهان و در پی بمباران جنگنده های متخاصم آمریکایی صهیونی، همراه با جمعی از همسایگان خود به شهادت رسید. این حادثه جانسوز، نه فقط داغی سنگین بر دل یک خانواده، بلکه اندوهی بزرگ بر جان مردم اصفهان و همه ارادتمندان به فرهنگ ایثار و مقاومت نشاند. در این واقعه، ۲۳ نفر از اهالی محله هفتون اصفهان که با نام محله معراج نیز شناخته می شود، به درجه رفیع شهادت نائل آمدند و این محله را به نشانی از مظلومیت، شکوه صبر و عظمت ایمان بدل کردند.

شهادت شهیده مریم مسائلی، پایان حضور او در این جهان خاکی نبود، بلکه آغاز ماندگاری نام و راه او در حافظه معنوی مردم شد. او بانویی بود که در کنار دانش و فرهیختگی، رسالت مادری، همسری و پاسداری از بنیان خانواده را با عمق باور و صداقت عمل به انجام رساند و در نهایت نیز در کنار عزیزترین کسانش، به مقام بلند شهادت رسید. این همراهی تا واپسین لحظه، از او چهره ای ساخت که معنای وفاداری، صبر و فداکاری را در زیباترین و تاثیرگذارترین صورت ممکن به نمایش می گذارد. یاد او برای بسیاری، یاد بانویی است که زندگی را با ایمان آراست، خانه را با محبت روشن کرد و مسیر تربیت را با عشق به اهل بیت و آرمان های الهی معنا بخشید. مزار شهیده مهندس مریم مسائلی اکنون در گلستان شهدای اصفهان، در قطعه شهدای جنگ رمضان و در کنار خانواده شهیدش قرار دارد؛ مزاری که امروز به خواستگاه عاشقان، دلدادگان و ارادتمندان به شهدا تبدیل شده است. آنجا تنها آرامگاه یک بانوی شهیده نیست، بلکه مکانی برای تجدید پیمان با ارزش هایی است که او با تمام وجود به آن ها وفادار ماند. هر زائر که بر مزار او حاضر می شود، با روایت زنی روبه رو است که در متن زندگی خانوادگی، حماسه ای از محبت، ایمان و ایثار آفرید و سرانجام در کنار خانواده اش، جاودانه شد. نام و یاد شهیده مهندس مریم مسائلی همواره در قلب مردم قدرشناس و در تاریخ معنوی اصفهان، روشن، عزیز و ماندگار خواهد ماند.